4. Wildbeheer : 4.1 Beheer van de populaties : JACHTTECHNIEKEN
 De jachttechniek die bij voorkeur, en volgens de Koninklijke richtlijnen, op de Kroonjachtgebieden wordt uitgeoefend, is de bers- en loerjacht. Enerzijds is deze techniek geschikt om jonge jagers op te leiden, wat een van de hoofddoelstellingen is in de Kroonjachtgebieden. Anderzijds kan men met deze techniek beter de dieren kiezen die afgeschoten mogen worden in het kader van het afschotplan dat tot doel heeft een natuurlijke structuur van de populatie te handhaven of te herstellen. Ten slotte beperkt deze techniek ook het risico op verwonding van de dieren aangezien de jager op een stilstaand stuk wild schiet.
Deze jachttechniek was tot in 2003 zo goed als de enige techniek die werd uitgeoefend op het gebied van het Hertogenwald, een gebied dat er bijzonder geschikt voor is in de delen met naaldbomen en talrijke brandgangen.
In Saint-Michel Freyr werden er naast de methode van de bers- en loerjacht ook altijd dagen van drijfjachten met honden en hoorngeschal georganiseerd, voornamelijk voor een beter beheer van de meer vertegenwoordigde everzwijnpopulaties
Vanaf 1999 heeft men op het gebied van Saint-Michel Freyr een nieuwe jachttechniek uitgeprobeerd: de aanzit-drukjacht. In 2005 werd deze techniek ook uitgebreid naar het gebied van het Hertogenwald. De behoefte om meer ingrijpende afschotplannen op te stellen heeft ertoe geleid dat men deze techniek is gaan uitproberen. Tot dan werd ze weinig toegepast in het Waalse Gewest, al was de doeltreffendheid ervan wel bekend in andere landen zoals Duitsland.
Op beide gebieden wordt het gewonde wild met een zweethond opgezocht door een plaatselijke agent van de Division de la Nature et des Forêts die gespecialiseerd is in dit domein. Het gebeurt met teckels in het Hertogenwald en met Beierse bergzweethonden in Saint-Michel Freyr. In 2005 werden op beide gebieden 66 zoektochten uitgevoerd (met inbegrip van zoektochten om bepaalde schoten te controleren).
De aanzit-drukjacht :
De jagers staan op verhoogde loerplaatsen (+/- 2 m). Deze liggen niet op een schootslijn, zoals bij de klassieke drijfjacht, maar zijn verspreid in de drift zelf, in de nabijheid van plaatsen waar de dieren waarschijnlijk zullen voorbijkomen. De drijvers lopen in groepen van 5 of 6 de volledige drift af en gaan door het struikgewas. Zij gaan vooruit zonder al te veel lawaai te maken en als ze honden gebruiken dan zijn het kleine honden. Bedoeling is het wild op te jagen maar zelfzeker te laten lopen zodat het de gebruikelijk wegen volgt en rustig in de nabijheid van de loerplaatsen aankomt. Het afschieten kan dan zo oordeelkundig en doeltreffend mogelijk gebeuren. Kortom, deze jachttechniek streeft naar een combinatie tussen de voordelen van de 2 klassieke technieken: een zuiver schot op een duidelijk geïdentificeerd dier enerzijds en de effectiviteit anderzijds. Ze vergt een volledige naleving van de veiligheidsregels en –voorschriften aangezien de dieren in de drift zelf worden afgeschoten.
-> Meer weten over bers- en loerjachten.
-> Meer weten over aanzit-drukjachten
Saint-Michel Freyr
Hertogenwald
Légende: Relatief belang van de verschillende jachttechnieken voor wat het afschot betreft op beide gebieden (referentiejaar: 2005)
-> Beheer van de populaties
-> Tellingen
-> Wildvraatindicatoren
-> Jachtafschot
-> Analyse van de afschotstatistieken
|
Beheer van de populaties
)
)
)
)
)
)
)