Jachten van de Kroon

4. Wildbeheer :

Het “wildbeheer” omvat in de strikte zin het op peil houden van de wildstand door de jacht. In de loop van de tijd en met name onder invloed van de Duitse jachtethiek (“Wildhege”) is het concept “wildbeheer” verruimd tot het beheer van de habitat van wildsoorten. Deze opvatting houdt in dat de jacht op beide vlakken hetzelfde initiatiefrecht heeft. Dit is enkel het geval wanneer de jacht tegelijk het recht heeft om wildsoorten te regelen en om hun habitat te regelen, als de jacht dus in handen blijft van de eigenaar van het gebied.

In het geval van de Kroonjachtgebieden betreft het “voorbehoud” dat in artikel 13 van de Wet op de Jacht wordt uitgevaardigd ten voordele van de Kroon, enkel de uitoefening van de jacht als dusdanig. Het eigendom van de gronden – van desbetreffende bosarealen – valt dan weer onder het Gewest (voor wat betreft het Hertogenwald en de 1.500 ha van Saint-Michel Freyr) of de gemeenten (voor wat betreft de overige 2.500 ha van Saint-Michel Freyr).

De Raad van Beheer van de Jachten van de Kroon probeert een evenwicht te bereiken tussen een bepaalde wildstand en een volle ontplooiing van de wilde fauna enerzijds en het behoud van een gediversifieerde flora en een productief bos anderzijds en grijpt daarbij in op die wildstand en de factoren die de “kwaliteit” van het wild bepalen. Maar de Raad kan dat dus enkel bereiken door het Gewest of de gemeenten te overtuigen dat maatregelen genomen moeten worden om de omgevingsvoorwaarden van de wildsoorten te verbeteren.

Het is dus niet verwonderlijk, ook al boekt het wildbeheer met de steun van een constante wetenschappelijke opvolging opvallende successen, met name in Saint-Michel Freyr, dat een radicale verbetering van de draagkracht van de habitat enkel verwezenlijkt kan worden dankzij grootschalige acties die beschikken over belangrijke financiële middelen, zoals het “Projet Life-Tourbière” waarover later sprake.

-> Beheer van de populaties

-> Beheer van de habitat